“Anadolu Nazariyatı”, Anadolu Mayası’nın temel ilkesi olan “cümle varlığın birliği ve kardeşliği” üzerine inşa edilmiş bir düşünce sistemidir. Bu sistem, nazariyatı yalnızca aklî (us/ratio) düzeyde bir soyut yapı olarak değil; aynı zamanda insanın kendi nefsi tecrübesiyle bizzat içinde yer aldığı bir seyir süreci olarak görür.

Bu düşünce hattı, keşfî-inşâ yöntemine dayanmaktadır. Bilginin sadece akledilerek değil, aynı zamanda yaşanarak ve inşa edilerek elde edildiği bu yöntemde “onto-epistemik” bir bakış açısı benimsenir. Yani varlıkla bilgi arasındaki ayrım değil, iç içelik vurgulanır. Anadolu Nazariyatı bu bağlamda, yalnızca kavramsal bir kurgu değil, bir hakikatin içrek ve tecrübî temsilidir.